W przypadku personalizacji prywatnych kin, przetwarzanie absorpcji dźwięku i redukcji hałasu jest kluczowym elementem. Profesjonalnie zaadaptowane akustycznie pomieszczenie i zwykłe pomieszczenie mogą prezentować bardzo różne efekty audiowizualne wewnątrz i na zewnątrz. Budynki zazwyczaj wykorzystują beton, panele drewniane lub cegłę litą jako materiały ścienne. Ściśle rzecz biorąc, materiały te mogą zapewnić efekt izolacji akustycznej, ale głębokość efektu zależy od gęstości cząsteczkowej poszczególnych materiałów. W przypadku sali audiowizualnej, w której dąży się do uzyskania efektów dźwiękowych, sam materiał ściany nie wystarczy do uzyskania efektu tłumienia dźwięku. Niezależnie od tego, czy jest to willa, czy budynek mieszkalny, prywatne kina na zamówienie wymagają absorpcji dźwięku lub izolacji akustycznej. Adaptacja akustyczna kontroluje odbicie fal dźwiękowych w pomieszczeniu, regulując czas pogłosu w pomieszczeniu, poprawiając w ten sposób jakość dźwięku podczas oglądania filmów. Porozmawiajmy dzisiaj o absorpcji dźwięku i izolacji akustycznej.
Pochłanianie dźwięku
Wspomnieliśmy powyżej, że niektóre materiały stałe mogą osłabiać współczynnik fali dźwiękowej podczas procesu propagacji. W rzeczywistości, oprócz pochłaniania przez materiał wewnętrzny, niektóre materiały mogą również odbijać falę dźwiękową i przekazywać ją na drugą stronę. Absorpcja dźwięku i izolacja akustyczna to dwie zupełnie różne metody kontroli dźwięku. Absorpcja dźwięku odnosi się do zjawiska utraty energii po uderzeniu fali dźwiękowej w powierzchnię materiału, a izolacja akustyczna odnosi się do metody redukcji hałasu na ścieżce propagacji fali dźwiękowej. Mówiąc prościej, absorpcja dźwięku usuwa pewną ilość energii dźwiękowej, a izolacja akustyczna kontroluje transmisję fal dźwiękowych na drugą stronę ściany.
Gdy fale dźwiękowe przemieszczają się przez powietrze i dotykają powierzchni materiału pochłaniającego dźwięk, część z nich zostanie odbita, a część pochłonięta. Materiały akustyczne stosowane do pochłaniania dźwięku mają zazwyczaj właściwości porowate, a powszechne z nich to włókna, cząsteczki i pianki. Fala dźwiękowa pada na niezliczone małe puste przestrzenie wewnątrz materiału, gdzie powoduje tarcie z cząsteczkami powietrza i ścianami pustych przestrzeni, zamieniając w ten sposób energię dźwięku w energię cieplną, aby uzyskać efekt pochłaniania dźwięku. Oprócz porowatych materiałów pochłaniających dźwięk istnieją rezonansowe struktury pochłaniające dźwięk i specjalne struktury pochłaniające dźwięk. Rezonansowa absorpcja dźwięku obejmuje pojedynczy rezonator, mechanizm pochłaniania dźwięku rezonansowego płyty perforowanej, szczegółową strukturę rezonansową cienkiej folii i strukturę pochłaniania dźwięku rezonansowego płyty cienkiej. Jej zasadą jest również wykorzystanie struktury materiału i powietrza do utworzenia układu rezonansowego w celu uzyskania pochłaniania dźwięku.
Współczynnik pochłaniania dźwięku, znany również jako wartość NRC, jest definiowany przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM). Numeryczna metoda obliczania NRC przyjmuje średnią arytmetyczną wartości współczynnika pochłaniania dźwięku materiału przy czterech częstotliwościach: 250, 500, 1000 i 2000 Hz. Ponieważ współczynnik pochłaniania dźwięku materiałów dźwiękochłonnych rośnie wraz ze wzrostem częstotliwości, trudno jest zwykłym materiałom dźwiękochłonnym pochłaniać niektóre fale dźwiękowe o niższej częstotliwości. Ogólnie rzecz biorąc, produkty o współczynniku pochłaniania dźwięku niższym niż 0.2 nazywane są materiałami odblaskowymi, a materiały o współczynniku wyższym niż 0.4 można uznać za materiały dźwiękochłonne. Konsumenci powinni zachować ostrożność przy zakupie materiałów akustycznych o współczynniku pochłaniania dźwięku przekraczającym 1.0. Chociaż jest on znacznie wyższy niż „linia kwalifikowana” 0.4, takie wartości danych są błędne. Amerykańskie Towarzystwo Materiałów Eksperymentalnych (American Society for Experimental Materials), które formułuje wartość NRC (współczynnika pochłaniania dźwięku), używa liczby „0” do reprezentowania współczynnika pochłaniania dźwięku materiału, który nie jest w stanie pochłonąć żadnej padającej energii dźwięku. Innymi słowy, materiał ten może odbić całą energię dźwięku, z którą się styka. I odwrotnie, jeśli materiał pochłania całą energię dźwięku, jest on oznaczony liczbą „1”. W rzeczywistości każdy materiał ma właściwości odbijania i pochłaniania energii dźwięku. „0” i „1” to tylko teoretyczne wartości graniczne. Normalny współczynnik pochłaniania dźwięku materiałów dźwiękochłonnych powinien mieścić się w przedziale od 0 do 1. Materiał o współczynniku pochłaniania dźwięku większym niż 1.0 oznacza, że pochłania więcej energii dźwięku niż odbija, co jest fizycznie niemożliwe. Jeśli konsumenci natrafią na takie opisy, mogą od razu zakwestionować dokładność danych.
Izolacja akustyczna
Jak wspomniano wcześniej, izolacja akustyczna i pochłanianie dźwięku to dwa różne rodzaje kontroli dźwięku. W pewnym sensie pochłanianie dźwięku bierze pod uwagę bardziej współczynnik pochłaniania samego materiału, podczas gdy izolacja akustyczna bierze pod uwagę zarówno stratę transmisji ściany działowej, jak i charakterystykę pochłaniania pomieszczenia podczas transmisji dźwięku. Dlatego nie może być jak współczynnik pochłaniania dźwięku (NRC), który jest obliczany poprzez uśrednienie wartości, ale potrzebne są dane (strata transmisji dźwięku i charakterystyka częstotliwości wykresu) oraz Amerykańskie Towarzystwo Testów i Materiałów, aby określić standardy porównania uzyskanych wartości dla klasy transmisji dźwięku ściany działowej (STC). Chociaż obliczenia są różne, strata transmisji dźwięku zmienia się w zależności od częstotliwości, a ściana działowa używana do kontrolowania propagacji dźwięku będzie generalnie wzrastać wraz ze wzrostem częstotliwości.
Tak jak dźwięk może być zawsze pochłaniany lub odbijany przez materiał, tak samo może zawsze przechodzić przez ścianę działową i przekazywać dźwięk na drugą stronę pomieszczenia. W przeciwieństwie do pochłaniania dźwięku, jeśli wartość graniczna odniesienia 0 ma oznaczać przypadek, w którym dźwięk nie jest emitowany, to możliwa jest jej przeciwna wartość graniczna 1 (w którym cały dźwięk jest emitowany przez ścianę działową). Jest to możliwe na przykład, jeśli pozostawimy drzwi i okna w pomieszczeniu otwarte. W niezabezpieczonym pomieszczeniu (tj. w ścianie działowej jednowarstwowej) każda szczelina w otworze może skutkować zmniejszeniem strat transmisji dźwięku, co myślę, że wszyscy wiecie z domu lub biura. Wiele osób może myśleć, że zwiększenie grubości ścian działowych może zwiększyć straty transmisji dźwięku jeszcze bardziej, ale zgodnie z prawem jakości izolacji akustycznej, nawet jeśli podwoisz grubość ściany, ilość izolacji akustycznej może zwiększyć się tylko o 6 dB.
Tak więc w przypadku studiów nagraniowych, teatrów prywatnych i innych środowisk o wysokich wymaganiach dotyczących transmisji dźwięku, projektowanie podwójnych ścian działowych jest najczęstszą metodą. Budowa podwójnych ścian działowych jest również delikatną sprawą, na przykład między dwiema ścianami zostaną wypełnione różnymi warstwami materiału (takimi jak materiały pochłaniające dźwięk), aby uzyskać lepszą izolację akustyczną. Warstwa materiału musi zostać umieszczona w warstwie powietrza, tak aby fale dźwiękowe mogły być wtórnie dyfuzyjne. Ślepe wypełnianie warstw materiału między dwiema ścianami niekoniecznie osiągnie pożądany efekt izolacji akustycznej.
Aby uzyskać więcej informacji na temat pianki melaminowej SINOYQX, prosimy o kontakt pod adresem [email protected] lub telefonicznie: +86-28-8411-1861.
Niektóre zdjęcia i teksty są reprodukowane z Internetu, a prawa autorskie należą do oryginalnego autora. Jeśli doszło do naruszenia, prosimy o kontakt w celu usunięcia.